Jandía

Jandía to długi półwysep tworzący południową jedną trzecią Fuerteventury. Większość to chroniony park naturalny — około 14 000 hektarów gór, wąwozów i pustego wybrzeża, które wyglądają zupełnie inaczej niż kurorty na północy. Wzdłuż grzbietu biegnie pojedynczy łańcuch poszarpanych szczytów, sięgając niemal 800 metrów na Pico de la Zarza, a pasaty przepływające nad nimi tworzą niemal codziennie po południu dramatyczne czapy chmur.

W sercu półwyspu prawie nie ma zabudowy. Droga na południe od Morro Jable zamienia się w szutrówkę w Puertito de la Cruz, a od tego momentu to tylko żwirowe trakty, samotne latarnie i sporadyczna chatka rybacka. Atlantyckie zachodnie wybrzeże ma Cofete — jedenaście kilometrów dzikiej plaży z jedną tajemniczą rezydencją na zboczu. Wybrzeże wschodnie ma Sotavento — płytką lagunę, która jest gospodarzem Pucharu Świata w windsurfingu.

Większość gości bazuje w utrwalonych kurortach południowych (Morro Jable, Costa Calma, Jandía Playa) i traktuje je jako trampolinę do dziczy. To słuszne podejście. Nie chcesz właściwie nocować w parku naturalnym — chcesz wyjeżdżać tam na dzień i wracać po zimne piwo i wygodne łóżko.

Cofete to plaża numer jeden. Jedenaście kilometrów bladego, dzikiego piasku po stronie atlantyckiej, z górami Jandíi wznoszącymi się ostro za plecami. Brak udogodnień, brak parasoli, brak ratownictwa. Prądy są silne, a morze regularnie niebezpieczne. Nie próbuj pływać, jeśli warunki nie są w oczywisty sposób spokojne i nie jesteś silnym pływakiem. Za to pochodź godzinami, rób zdjęcia i poczuj się malutki. Dojedziesz tu napędem 4x4 szutrową drogą z Morro Jable (około 45 minut), pieszo (dwie i pół godziny w każdą stronę przez grzbiet) albo sezonowym shuttle'em.

Sotavento po osłoniętej wschodniej stronie jest przeciwieństwem — gigantyczna płytka turkusowa laguna uwięziona za piaskową łachą. Puchar Świata w windsurfingu PWA rozgrywany jest tu co lipiec i sierpień. Poza dniami zawodów możesz spacerować po lagunie, brodzić w wodzie po kolana albo wziąć lekcję kite'a czy windsurfingu w jednej ze szkół przy Risco del Paso.

Pomiędzy nimi są mniejsze, cichsze plaże: Playa de Juan Gómez, Playa de las Pilas, Playa del Mal Nombre. Dojeżdża się do nich szutrowymi odnogami z FV-2 i nawet w szczycie sezonu zwykle są puste.

Najpopularniejsza wędrówka to wejście na Pico de la Zarza, najwyższy punkt Fuerteventury. Szlak rusza z Morro Jable, wspina się równomiernie przez wulkaniczny teren i kończy na grzbiecie z widokiem prosto na Cofete. Zaplanuj pięć godzin w obie strony, weź więcej wody niż ci się wydaje i wybierz się zimą — latem jest tam brutalnie.

Spokojniejsze spacery: droga do latarni El Faro de Jandía na samym południu to łatwy płaski odcinek 4 km w obie strony; szlak od wioski Cofete do Roque del Moro to piękny nadmorski spacer z szansą na zobaczenie żółwi i delfinów.

Villa Winter — odległa rezydencja z lat czterdziestych nad plażą Cofete — to tajemnicza historia półwyspu. Zbudowana w czasie II wojny światowej przez niemieckiego inżyniera nazwiskiem Gustav Winter w dziwnych okolicznościach, od tej pory karmi teorie spiskowe o kryjówkach U-Bootów, ucieczkach nazistów i ukrytym złocie. Dziś to nieco zaniedbane muzeum z nieformalnymi oprowadzaniami. Warto odwiedzić zarówno dla osobliwości, jak i historii.

No i oczywiście windsurfing. Sotavento to jedno z najlepszych miejsc do nauki na ziemi — stabilny wiatr, płytka woda, brak przeszkód. Szkoły prowadzą kilkudniowe kursy od początkującego do zaawansowanego.

Lotnisko leży 80 kilometrów na północ od Morro Jable i 65 od Costa Calmy — około godzina autem po autostradzie FV-2. Autobus Tiadhe linia 10 to opcja publiczna.

Do zwiedzania Jandíi auto jest praktycznie obowiązkowe. Wszystko ciekawe leży poza autostradą. Standardowy wynajem dojedzie bez problemu do Sotavento, Costa Calmy i Morro Jable. Do Cofete chcesz mieć 4x4 albo przynajmniej solidne auto i jechać powoli — większość umów wynajmu oficjalnie zabrania szutrówki, w praktyce wielu robi to na własną odpowiedzialność.

Miesiące: październik–kwiecień na piesze wędrówki i obserwację przyrody. Maj–wrzesień na sporty wodne. Półwysep jest suchy, słoneczny i wietrzny niemal cały rok — pakuj krem z filtrem i wiatrówkę.

Gdzie nocować: zobacz osobne przewodniki po Morro Jable, Costa Calmie i Jandía Playa — trzech głównych bazach do zwiedzania półwyspu. Każda ma inny charakter i inny poziom cen.