Playa del Matorral

Playa del Matorral to długi piaszczysty łuk ciągnący się kilka kilometrów na wschód od dawnej wioski rybackiej w Morro Jable. Za plażą leży słone mokradło – matorral, od którego wzięła się nazwa – a za nim pas niewysokich hoteli i apartamentów wzdłuż Avenida del Saladar.

Piasek jest drobny i jasny, gdzieś pomiędzy bielą a złotem, a zejście do wody bardzo łagodne. Ocean jest tu zdecydowanie spokojniejszy niż na wietrznych plażach Corralejo czy El Cotillo – plaża ma Błękitną Flagę i przy typowej pogodzie spokojnie wchodzi się do wody z małymi dziećmi. Na wschodnim krańcu stoi latarnia Faro de Morro Jable, do której najłatwiej po prostu dojść brzegiem.

Poszczególne odcinki plaży mają zupełnie inny charakter, więc można tu przychodzić codziennie przez tydzień i się nie znudzić. Zachodni koniec przy starej wiosce jest najgwarniejszy i ma najwięcej barów plażowych. Środek, naprzeciw hoteli, jest najlepiej zagospodarowany i najbardziej zatłoczony. Im dalej w stronę latarni, tym ciszej – i to tam idzie się na spacer, jeśli chce się mieć piasek dla siebie.

Środkowy odcinek jest zagospodarowany najlepiej: leżaki i parasole do wynajęcia (komplet jakieś 15 euro za dzień), publiczne prysznice i toalety, a latem ratownicy. Restauracje i bary są kilka kroków dalej, przy promenadzie.

Sama promenada – wybrukowana, obsadzona palmami, długa na kilka kilometrów – to jedna z przyjemniejszych tras spacerowych na wyspie. Nadaje się na poranne bieganie, wieczorny spacer, rower i wózek z dzieckiem. Rowery wypożyczysz w okolicy dworca autobusowego; godzina wystarczy, żeby dojechać do latarni i wrócić.

Za środkową częścią plaży leży rezerwat solniskowy Matorral, chroniony jako Sitio de Interés Científico. Prowadzą przez niego krótkie ścieżki z tablicami objaśniającymi to nietypowe nadmorskie siedlisko. Widuje się tu czaple i sieweczki, czasem flamingi – o świcie słychać je aż w apartamentach przy Avenida del Saladar.

Łagodna fala sprzyja też sportom wodnym: to dobre miejsce na pierwsze godziny na desce SUP albo w kajaku. Sprzęt wypożyczysz na godziny w szkółkach na zachodnim krańcu plaży.

Z parkowaniem nie ma tu większego problemu. Wzdłuż Avenida del Saladar jest kilka bezpłatnych parkingów z zejściem prosto na piasek, a płatny parking znajdziesz przy centrum handlowym na zachodnim krańcu kurortu.

Przy odpływie plaża robi się tak szeroka, że nawet w szczycie sezonu wygląda na pustawą. Przy przypływie wyższe partie piasku – zwłaszcza na wysokości hoteli – zapełniają się szybko. Różnica poziomów jest tu spora, więc jeśli planujesz przejść plażę na całej długości, sprawdź wcześniej tabelę pływów.

Najlepiej przyjechać wiosną (marzec–czerwiec) albo jesienią (wrzesień–listopad): temperatura idealna, ludzi mniej niż latem. Zimy są łagodne i ściągają Europejczyków na dłuższe pobyty. Latem bywa gorąco, a największy tłok przypada na sierpień.

Gdy wieje, wschodni kraniec przy latarni jest wyraźnie lepiej osłonięty niż otwarty środek plaży. Gdy przypieka, po cień idź na zachodni koniec – palmy przy promenadzie i bary plażowe.