Oasis Wildlife Fuerteventura

Oasis Wildlife to komercyjny park zwierząt i lepiej wiedzieć o tym przed wejściem. Zwierzęta — kilka tysięcy osobników z około 250 gatunków — żyją w wybiegach, a choć park prowadzi programy hodowlane i edukacyjne, pozostaje ogrodem zoologicznym, a nie azylem czy rezerwatem. Mierząc tą miarą, wypada dobrze: wybiegi są jak na Wyspy Kanaryjskie przestronne, suchy klimat odpowiada wielu gatunkom, a teren jest zagospodarowany zielenią, nie betonem. Kto nie chce wspierać hodowli zwierząt w niewoli, spokojnie może ten punkt pominąć — wyspa ma sporo innych propozycji.

W zamian dostaje się bardzo urozmaicony dzień. Wielbłądy były tu pierwotnym biznesem, na długo zanim wyrosło wokół nich zoo, i do dziś wożą gości na krótkich przejażdżkach po zboczu za wybiegami. Są żyrafy, wielkie koty, małpy, gady i rozległa ptaszarnia, a kilka razy dziennie odbywają się pokazy z uchatkami, papugami i ptakami drapieżnymi. To właśnie pokazy dzieci zapamiętują najdłużej — warto wziąć rozkład przy kasie i ułożyć wokół niego resztę zwiedzania.

Sam ogród botaniczny wart jest ceny biletu. Cactarium park przedstawia jako największą kolekcję kaktusów w Europie: dziesiątki tysięcy okazów z około dwóch tysięcy gatunków, od kulek wielkości paznokcia po kolumnowe olbrzymy wyższe od człowieka. W suchym upale Fuerteventury rośliny wyglądają dokładnie tak, jakby były u siebie, a w południe to najcichszy i najbardziej zacieniony fragment terenu. Kto przyjeżdża dla roślin, powinien zarezerwować na sam ogród dobrą godzinę.

Na cały park trzeba liczyć cztery do pięciu godzin; rodziny z małymi dziećmi zostają często od otwarcia do popołudnia. Wózki dziecięce i inwalidzkie poradzą sobie na głównych alejkach, choć część ogrodu ma stopnie i żwir. Bilet dla osoby dorosłej kosztuje mniej więcej 35–40 euro, dla dziecka około połowy tej kwoty, a zakup przez internet zwykle wychodzi taniej niż w kasie. Ceny zmieniają się co sezon, więc traktuj te kwoty orientacyjnie. Na terenie są kawiarnie i restauracja, ale wodę warto mieć ze sobą: cienia jest mało, a w La Lajita potrafi być gorąco.