Vallebrón

Pełny oficjalny szlak liczy około 12,4 kilometra w jedną stronę, łącząc Tindayę na zachodzie z Tefíą na wschodzie, przez Vallebrón po drodze — większość piechurów pokonuje go w około cztery godziny, jeśli idzie całą trasą, albo po prostu robi krótszą wycieczkę tam i z powrotem w samą dolinę od strony osady, bez pełnego przejścia. Teren to łagodne wędrowanie doliną i wzgórzami, a nie górska wspinaczka, a ocena „umiarkowany” wynika głównie z długości, nie z jakiejkolwiek technicznej trudności.

Na dużej części trasy jest niewiele cienia i po drodze brak jakichkolwiek udogodnień, więc niezależnie od tego, jaki odcinek szlaku planujesz przejść, zabierz wodę i ochronę przeciwsłoneczną. Nagrodą jest krajobraz niepodobny do niemal żadnego innego na wyspie — naprawdę zielone pola, w miejscu, którego większość jadących drogami wybrzeża nigdy nie zobaczy.

To, co wyróżnia Vallebrón, to nie pojedynczy zabytek, lecz sama dolina: dawne kamienne tarasy zbudowane, by zatrzymać ziemię i wodę na zboczach, niewielkie bielone gospodarstwa wciąż zamieszkane, i skrawki uprawianej ziemi, które niemal nie pasują do zwykłego suchego, wulkanicznego tła Fuerteventury. To nie odrestaurowane miejsce z myślą o turystach — to niewielka, wciąż działająca społeczność rolnicza, i to częściowo sprawia, że ta wędrówka odczuwana jest inaczej niż bardziej wyreżyserowane atrakcje wyspy.

Zachodni koniec szlaku przebiega blisko Montaña Tindaya, uderzającej wulkanicznej góry uznawanej za świętą przez prehiszpańskich mieszkańców wyspy, a wschodni koniec, blisko Tefíi, leży już w zasięgu centralnej równiny wyspy.